Fetal Aritmi Nedir? Anne Karnında SVT ve AV Blok Tanısı ve Tedavisi

Fetal aritmilerin intrauterin yönetimi, özellikle supraventriküler taşikardi (SVT) ve atriyoventriküler (AV) blok varlığında, fetusun hemodinamik stabilitesini korumayı ve hidrops gelişimini önlemeyi amaçlar. Tanı fetal ekokardiyografi ile konur ve tedavi planı aritminin tipi, süresi ve eşlik eden komplikasyonlara göre belirlenir.

Fetal supraventriküler taşikardi (SVT) tedavisi, persistan ve yüksek ventrikül hızının saptandığı olgularda transplasental antiaritmik ilaç uygulanmasını içerir. Digoksin, flekainid veya sotalol gibi ajanlar maternal yoldan verilerek fetusa ulaşır ve ritim kontrolü sağlanır. Tedavi sürecinde anne ve fetusun kardiyak ritmi düzenli izlenir.

Konjenital atriyoventriküler (AV) blok olgularında intrauterin yaklaşım, blok derecesine ve ventrikül hızına bağlı olarak değişir. Tam AV blokta düşük kalp hızı kalp yetmezliği riskini artırabilir. Seçilmiş vakalarda maternal steroid tedavisi ve yakın fetal monitörizasyon önerilir; progresyon riski dikkatle değerlendirilir.

Hidrops fetalis gelişen fetal aritmilerde yönetim stratejileri, acil ritim kontrolü ve kardiyak fonksiyonun desteklenmesine odaklanır. Sıvı birikimi ve kalp yetmezliği bulguları varlığında erken ve etkin tedavi prognozu belirgin şekilde etkiler. Doğum zamanı ve şekli, multidisipliner ekip tarafından planlanır.

Anne Karnındaki Bebeğin Kalp Gelişimi ve Ritmi Nasıl İlerler?

Anne karnındaki bebeğin kalp ve damar sistemi, gebeliğin çok erken dönemlerinde, adeta bir mucize gibi şekillenmeye başlar. Henüz altıncı gebelik haftasına ulaşıldığında, modern ultrasonografi cihazları sayesinde o minik kalbin ilk hareketlerini, o ilk ritmik atışları izlemek mümkün hale gelir. Ancak kalbin sadece kasılarak kan pompalaması, tek başına yeterli bir işlev değildir. Bu kasılmaların son derece düzenli, uyumlu ve belirli bir sırayla gerçekleşmesini sağlayan kusursuz bir elektriksel iletim sistemi mevcuttur. Kalbi, kendi iç tesisatı olan akıllı bir ev gibi düşünebilirsiniz; elektrik kabloları doğru döşenmişse ve şalterler zamanında açılıp kapanıyorsa, sistem sorunsuz çalışır.

Bu elektriksel ağın olgunlaşması ve kalbin otonom sinir sistemi olarak bilinen kontrol mekanizması tarafından yönetilebilir hale gelmesi, doğuma kadar devam eden, kesintisiz ve dinamik bir gelişim sürecidir. Sağlıklı gelişim gösteren bir bebekte kalp atış hızı, gebeliğin yirminci haftası civarında dakikada ortalama olarak yüz yirmi ile yüz altmış vuru arasında seyreder. Doğum zamanına, yani miyadına yaklaştıkça bu hız yavaş yavaş bir dengeye oturur ve dakikada yüz on ile yüz elli vuru seviyelerine geriler. Ancak kalbin bu karmaşık elektriksel sistemindeki bazı yapısal farklılıklar, annenin bağışıklık sistemindeki dalgalanmalar veya kalp kasındaki geçici hassasiyetler, bu mükemmel düzenin bozulmasına neden olabilir.

Fetal Aritmi Olarak Bilinen Ritim Bozukluğu Nedir?

Fetal aritmi kavramı, bebeğin kalp atışlarının normal kabul edilen o düzenli hız ve ritim aralığının dışına çıkması durumunu ifade eder. Gebeliklerin yaklaşık olarak yüzde yarımı ile yüzde ikisi arasındaki bir kesiminde bu tür kalp ritim düzensizlikleriyle karşılaşılır. Bu düzensizlikler tespit edildiğinde hemen endişeye kapılmamak gerekir; çünkü büyük bir kısmı bebeğe hiçbir zarar vermeyen, tamamen masum nitelikteki erken atımlardan ibarettir. Bu masum atımlar, genellikle gebeliğin ilerleyen aylarında veya bebek doğduktan çok kısa bir süre sonra kendiliğinden, hiçbir tedaviye ihtiyaç duymadan düzelir.

Ancak tespit edilen ritim bozukluklarının yaklaşık yüzde onluk bir kısmı, bebeğin genel kan dolaşımını olumsuz yönde etkileyebilecek, kalp yetmezliğine yol açabilecek ve yakından izlenmesi gereken patolojik tablolardan oluşur. Elektriksel uyarının kalbin neresinden çıktığına ve ne hızda yayıldığına bağlı olarak ritim bozuklukları farklı kategorilere ayrılır.

Temel ritim bozukluğu grupları şunlardır:

• Taşiaritmi
• Bradiaritmi
• Erken vurular
• Atriyal flatter
• Atriyal fibrilasyon

Taşiaritmi, kalbin dakikada yüz seksen vurunun üzerine çıkacak kadar hızlı atmasıdır. Kalp o kadar hızlı çalışır ki içine kan dolmasına fırsat bulamadan kasılmaya çalışır. Bradiaritmi ise bunun tam tersidir; kalp hızının dakikada yüz (hatta 80’in altı) vurunun altına inmesidir. Bu durumda da kalp çok yavaş attığı için vücudun ihtiyaç duyduğu kanı yeterli miktarda pompalayamaz. Bu patolojik durumların erken evrede ve büyük bir titizlikle tespit edilmesi, kalbin mekanik kasılma gücü ile elektriksel uyarısı arasındaki o hassas uyumu yeniden sağlamak için atılacak en önemli adımdır.

Fetal SVT (Supraventriküler Taşikardi) Çarpıntısı Bebeği Nasıl Etkiler?

Supraventriküler Taşikardi, tıp dilinde kısaca SVT olarak adlandırılan durum anne karnında en sık karşılaşılan ve kalbin dakikada iki yüz yirmi ile neredeyse üç yüz kez gibi olağanüstü yüksek hızlarda attığı çok özel bir taşiaritmi türüdür. Anne karnında tespit edilen tüm hızlı ritim bozukluklarının çok büyük bir çoğunluğunu bu tablo oluşturur. SVT durumunda kalbin üst odacıkları olan kulakçıklar ile alt odacıkları olan karıncıklar arasında, adeta bir kısa devre gibi, anormal ve sürekli başa dönen bir elektriksel döngü ortaya çıkar. Kalp, durup dinlenmesine izin vermeyen bu elektriksel fırtına yüzünden sürekli bir çarpıntı halinde kalır.

SVT atakları sadece birkaç dakika sürüp kendiliğinden geçiyorsa, bebek bu durumu genellikle sorunsuz bir şekilde tolere edebilir. Ancak bu amansız çarpıntı hali on iki saatten daha uzun süre kesintisiz devam ederse, bebeğin vücudunda çok ciddi sorunlar baş göstermeye başlar. Kalp o kadar hızlı atmaktadır ki iki kasılma arasında gevşeyip dinlenmeye ve içine temiz kanı doldurmaya zaman bulamaz. Kanla tam dolamayan kalp, kasıldığında da vücuda yeterince kan gönderemez. Bu verimsiz çalışma döngüsü kalbin pompalama gücünü hızla düşürür, üst odacıklardaki kan basıncını tehlikeli seviyelere yükseltir ve nihayetinde bebeğin vücudunun çeşitli yerlerinde sıvı birikmesine, yani kalp yetmezliği bulgularının ortaya çıkmasına neden olur. Bebek, anne karnındaki o korunaklı ortamda adeta yorulmaya ve bitkin düşmeye başlar.

Fetal AV Blok (Atriyoventriküler Blok) Neden Olur ve Özellikleri Nelerdir?

Atriyoventriküler Blok, yani kısaca AV Blok, kalbin üst odacıkları olan kulakçıklar ile kanı vücuda pompalayan alt odacıkları olan karıncıklar arasındaki o hayati elektriksel iletim yolunun kısmen veya tamamen kesintiye uğraması durumudur. Elektrik kablosunun kopması veya sinyali ileten istasyonun bozulması gibi düşünebilirsiniz. Komple AV blok adı verilen ve en ciddi form olan bu tabloda, üst odacıklar kendi normal hızında kasılmaya devam ederken, gönderdikleri elektriksel uyarılar alt odacıklara ulaşamaz. Karıncıklar, kendilerine emir gelmediği için çaresizce kendi içlerinde çok daha yavaş bir ritim üretmek zorunda kalırlar ve dakikada elli ile seksen gibi oldukça düşük hızlarda bağımsız olarak kasılmaya başlarlar. Bu ciddi yavaşlama tablosu, anne karnındaki ritim bozuklukları içinde tedavisi ve takibi en karmaşık, en çok dikkat gerektiren durumdur.

Bu elektriksel kesintinin gelişiminin altında yatan bazı temel faktörler bulunmaktadır.

Blok gelişimine neden olan ana faktörler şunlardır:

• Yapısal kalp farklılıkları
• Annenin bağışıklık sistemi hastalıkları
• Viral enfeksiyonlar
• Genetik yatkınlıklar
• İletim dokusu fibrozisi

Özellikle annenin bağışıklık sisteminde bulunan ve romatolojik hastalıklara işaret eden bazı antikorların plasentadan süzülerek bebeğin kan dolaşımına geçmesi en sık karşılaşılan nedendir. Bu antikorlar, doğrudan bebeğin kalbindeki elektriksel iletim noktalarına saldırarak burada inflamasyon ve kalıcı hasara neden olurlar. Eğer bu inflamasyon süreci, kalıcı ve geri döndürülemez bir doku hasarına dönüşmeden önce erken evrede tespit edilebilirse, uygulanacak özel tedavilerle bu hasarın ilerlemesini durdurmak ve bebeğin kalbini korumak mümkün olabilmektedir.

Bebeklerde Ritim Bozukluğu Tanısı İçin Hangi Yöntemler Kullanılır?

Anne karnındaki bebekte bir aritmi şüphesi doğduğunda, kesin teşhisi koymak ve sorunun kaynağını bulabilmek için rutin kadın doğum ultrasonografi kontrollerinden çok daha fazlasına ihtiyaç duyulur. Bu noktada yüksek çözünürlüklü ve ileri teknolojiye sahip cihazlarla yapılan detaylı fetal ekokardiyografi teknikleri devreye girer. Kalbin yapısının, odacıklarının, kapakçıklarının ve özellikle iletim bozukluklarının en ince ayrıntısına kadar ve en net şekilde değerlendirilebildiği altın dönem, gebeliğin on sekizinci ile yirmi ikinci haftaları arasındaki süreçtir.

Tanı sürecinde kalp kasının hareketlerini ve kanın akışını eş zamanlı inceleyebilmek büyük önem taşır.

Teşhis aşamasında kullanılan özel teknikler şunlardır:

• M-mod ekokardiyografi
• Pulsed-Wave Doppler
• Renkli Doppler görüntüleme
• Doku Doppler incelemesi

M-mod ekokardiyografi yöntemi, kalbin farklı duvarlarının, kulakçıkların ve karıncıkların kasılma hareketlerini, ekran üzerinde akan bir zaman çizelgesi üzerinde milisaniyelik hassasiyetle gösterir. Bu sayede üst odacık kasıldıktan tam ne kadar süre sonra alt odacığın kasıldığını görmek ve aralarındaki uyumu veya ileti kopukluğunu saptamak mümkün olur. Pulsed-Wave Doppler adı verilen diğer bir teknik ise, ses dalgalarını kullanarak kanın kalp içindeki, damarlardaki akış hızlarını ve yönlerini grafiksel olarak ölçer. Kalbe giren ve kalpten büyük bir basınçla çıkan kan akımlarının zamanlaması çok dikkatli bir şekilde incelenerek, kalpteki o elektriksel uyarının ilk olarak nereden başladığı ve hangi yolları izlediği tam bir doğrulukla tespit edilebilir.

Fetal Kardiyovasküler Profil Skoru (KVPS) Neden Önemlidir?

Ritim bozukluğu saptanan bir bebeğin genel sağlık durumunu, anne karnındaki iyilik halini ve mevcut aritminin kalp yetmezliği yaratıp yaratmadığını objektif, ölçülebilir bir şekilde değerlendirmek için Kardiyovasküler Profil Skoru olarak bilinen çok özel bir puanlama sistemi kullanılır. Bu sistem, bebeğin kalp ve dolaşım sağlığını on tam puan üzerinden değerlendiren kapsamlı bir karne gibidir. Düzenli takipler sırasında bu skorun on puandan aşağı doğru düşmeye başlaması, aritmiden kaynaklanan yorgunluğun bebeğin organ fonksiyonlarında kayıplar yaratmaya başladığının en net ve en erken habercisidir.

Skorlamada değerlendirilen temel vücut bölgeleri ve fonksiyonlar şunlardır:

• Cilt altı dokusu
• Karın boşluğu sıvı durumu
• Kalp büyüklüğü
• Kalp kasılma gücü
• Göbek kordonu kan akımı

Doktorlar bu muayeneyi yaparken, bebeğin karın boşluğunda, akciğerlerinin çevresinde veya kalbinin etrafındaki zarda anormal bir sıvı birikimi olup olmadığını kontrol ederler. Ayrıca göbek kordonunda bulunan atardamar ve toplardamarlardaki kan akımının hızı ve yönü incelenir; çünkü kalp yorulmaya başladığında, bu damarlardaki kan akımı da sekteye uğrar ve basınç değişiklikleri yaşanır. Kalbin göğüs kafesi içinde kapladığı alanın büyümesi ve kalbin içindeki kapakçıklarda kanın geriye doğru kaçması gibi bulgular da bu skorlama sisteminde puan kaybına neden olarak hekimlere acil müdahale zamanının geldiğini işaret eder.

SVT Tedavisinde Anne Karnında Hangi Yöntemler Uygulanır?

Anne karnındaki bebeğe doğrudan fiziksel bir müdahalede bulunmak son derece riskli ve teknik olarak çok zorlu bir işlem olduğundan, Supraventriküler Taşikardi tedavisinde tüm dünyada kabul gören ve en başarılı sonuçları veren temel strateji transplasental tedavidir. Bu yöntem oldukça zekicedir; gerekli kalp ilacı uygun dozlarda anneye verilir. Anne bu ilacı ağız yoluyla veya damardan aldığında, ilaç annenin kan dolaşımına karışır, oradan bebeğin eşi olarak bilinen plasentaya ulaşır ve nihayetinde göbek kordonu vasıtasıyla bebeğin kanına geçerek o minik kalpteki ritim bozukluğunu içeriden tedavi eder.

SVT tedavisinde kullanılan başlıca ilaçlar şunlardır:

• Digoksin
• Sotalol
• Flekainid
• Amiodaron

Eğer bebekte henüz kalp yetmezliğine bağlı sıvı birikimi başlamamışsa, tedavideki ilk tercih genellikle digoksin adı verilen köklü ve güvenilir bir ilaçtır. Bu ilaç, kalbin o üst ve alt odacıkları arasındaki elektrik geçiş noktasındaki iletimi yavaşlatarak, tehlikeli çarpıntı döngüsünü kırmayı hedefler. Tedaviye başlandığında anneye ilk yirmi dört saat içinde yoğun bir yükleme dozu verilir. Ardından annenin kanındaki ilaç seviyesi sık sık laboratuvar testleriyle ölçülerek, bebeğe yetecek ancak anneye zarar vermeyecek en uygun günlük idame dozuna geçilir. Ancak bebekte sıvı birikimi başlamışsa, plasenta da sünger gibi su çekip şişeceği için, annenin aldığı ilacın bebeğe geçiş oranı yarı yarıya azalır. İşte bu dirençli durumlarda, sotalol veya flekainid gibi çok daha güçlü, kalbin elektriksel özelliklerini doğrudan değiştiren ikinci basamak ilaçların tedaviye eklenmesi zorunlu hale gelir.

AV Blok Tedavisinde Anne Karnında Hangi Yöntemler Kullanılır?

Atriyoventriküler Blok tablosunun anne karnındaki yönetimi, çarpıntı tedavisinden çok daha zorlu ve hassas bir denge gerektiren bir süreçtir. Bunun temel nedeni, hasar görmüş, iltihaplanmış veya fibrozise uğramış iletim dokusunu tamamen eski, sağlıklı haline döndürmenin çoğu zaman biyolojik olarak mümkün olmamasıdır. Özellikle annenin bağışıklık sisteminden kaynaklanan yıkıcı antikorların neden olduğu durumlarda tedavinin asıl ve en hayati amacı, kalpteki o anki iltihaplanmayı çok hızlı bir şekilde baskılamak ve mevcut bloğun, geri dönüşü olmayan tam kalp bloğu evresine ilerlemesini ne pahasına olursa olsun durdurmaktır.

AV blok yönetiminde anneye verilen ilaçlar şunlardır:

• Deksametazon
• Terbutalin
• İzoproterenol
• Salbutamol

Antikorların yarattığı bu amansız hasarı durdurmak ve azaltmak için anneye plasentadan çok iyi geçebilen özel kortizon türevi ilaçlar başlanır. Bu tedavi kalpteki ödemi ve hücre seviyesindeki savaşı yatıştırabilir. Diğer yandan bebeğin alt kalp odacıklarının kasılma hızı dakikada elli vurunun bile altına düştüğünde, bebeğin beyin ve böbrek gibi hayati organlarına giden kan miktarı tehlikeli düzeyde azalır. Bunu önlemek, kalbin kasılma gücünü desteklemek ve ritmi yapay olarak biraz daha hızlandırabilmek amacıyla anneye, kalp hızını artırıcı özelliği olan astım ilacı benzeri özel ajanlar verilebilir. Bu süreçte anne ve bebek, haftalık hatta bazen günlük ekokardiyografik incelemelerle son derece sıkı bir takip altında tutulur.

Fetal Hidrops Nedir ve Neden Tehlikelidir?

Fetal hidrops, kalp ritim bozukluklarının en korkulan ve durumun ciddiyetinin en üst seviyeye ulaştığını gösteren kritik bir tablodur. Bebeğin minik vücudunun içinde, özellikle sıvı bulunmaması gereken birden fazla boşlukta ve doku aralığında aşırı miktarda anormal sıvı birikmesi durumudur. Fetal aritmiler nedeniyle hidrops tablosunun gelişmesi, kalbin artık o aşırı hızlı veya aşırı yavaş ritmi hiçbir şekilde tolere edemediğinin, tamamen tükendiğinin ve kalbin pompa fonksiyonunun iflas ederek kalp yetmezliğine girdiğinin en acı, en kesin kanıtıdır.

Sıvı birikimi gözlenen temel anatomik alanlar şunlardır:

• Akciğer zarı
• Kalp zarı
• Karın boşluğu
• Cilt altı dokusu
• Bağırsak yüzeyleri

SVT veya AV Blok vakalarında bu yaygın ödem tablosu geliştiğinde, durum adeta bir kısır döngüye girer. Biriken bu yoğun sıvı, anneden alınan hayat kurtarıcı ilaçların bebeğin kan dolaşımına ve hedef organ olan kalbe ulaşmasını fiziksel bir bariyer gibi engeller. Tedavi edilmeyen veya ilaçlara zamanında ve yeterli yanıt vermeyen ağır hidrops olgularında, maalesef anne karnında kayıp riski belirgin bir şekilde artar. Bu nedenle kalpteki sorunun sıvı birikimi başlamadan önceki o sessiz dönemde yakalanması, tedavinin başarısını belirleyen en önemli ve tek unsurdur.

Fetal Aritmisi Olan Bebeklerde Doğum Süreci Nasıl Planlanmalıdır?

Fetal aritmi teşhisiyle yakından izlenen gebeliklerde doğumun ne zaman, hangi haftada ve ne şekilde gerçekleştirileceğine karar vermek, adeta ince bir ip üzerinde yürümek gibidir. Bu kritik karar, anne karnında uygulanan ilaç tedavisinin gösterdiği başarı oranı ile bebeğin zamanından çok önce doğmasının getireceği organ gelişim geriliği ve prematürite riskleri arasındaki o son derece hassas ve hayati teraziye göre belirlenir.

Doğum planlamasında dikkate alınan başlıca faktörler şunlardır:

• Mevcut gebelik haftası
• Sıvı birikimi durumu
• İlaç tedavisine yanıt
• Bebeğin gelişim düzeyi
• Kalp kasılma kalitesi

Eğer anneye büyük bir titizlikle verilen ilaçlarla bebeğin çarpıntısı veya ritim bozukluğu kontrol altına alınabilmişse ve bebekte hiçbir su toplaması belirtisi yoksa, en güvenli yol bebeğin anne karnında büyümeye devam etmesine izin vermektir. Bu başarılı durumlarda doğum genellikle otuz yedinci haftadan sonraya, normal zamanına kadar ertelenebilir. Ancak verilen en güçlü ilaç kombinasyonlarına rağmen çarpıntı bir türlü durdurulamıyorsa, bebeğin kalp kası giderek zayıflıyor ve vücudundaki sıvı miktarı her geçen gün artıyorsa, bu durumda bebeğin hayatını kurtarmak için içerideki tedavi sonlandırılır. Bebeğin akciğerlerinin dışarıdaki yaşama uyum sağlayabilmesi için anneye akciğer geliştirici iğneler yapılarak, önceden planlanmış, kontrollü ve acil bir erken doğum operasyonu gerçekleştirilir.

Doğum Sonrası Dönemde Ritim Bozukluğu Olan Bebeği Neler Bekler?

Ritim bozukluğu tanısıyla dokuz ay boyunca büyük bir heyecan ve stresle izlenen bebekler nihayet dünyaya gözlerini açtıklarında, tedavinin anne karnındaki kapalı kutu aşaması sona erer ve doğum sonrası dönemin yeni mücadeleleri başlar. Bu aşamada, bebeğin tıbbi yönetimini çocuk kardiyolojisi ve yenidoğan yoğun bakım uzmanlarından oluşan çok donanımlı bir ekip doğrudan devralır. Bebek doğar doğmaz her şeyin bitmediği, aksine yeni bir izlem sürecinin başladığı unutulmamalıdır.

Doğum sonrasında bebek için planlanan temel uygulamalar şunlardır:

• Sürekli ritim takibi
• Detaylı ekokardiyografi
• İlaç dozu ayarlaması
• Kan tahlili analizleri

Anne karnında SVT adı verilen o şiddetli çarpıntı öyküsü olan bebekler, tedavileri çok başarılı geçmiş ve doğduklarında tamamen normal bir ritme sahip olsalar dahi, yaşamlarının özellikle ilk birkaç gününde bu çarpıntının tekrar başlama riski oldukça yüksektir. Bu nedenle yenidoğan yoğun bakım ünitesinde kalp atışları özel monitörlerle saniye saniye izlenir, detaylı ultrasonlarla kalbin durumu değerlendirilir ve anne karnında başlanan o koruyucu ilaç tedavilerine, genellikle bir yaş civarına kadar ağızdan şurup formunda devam edilmesi sağlanır.

Öte yandan anne karnında tam bir AV blok gelişmiş ve kalbi çok yavaş atan bebekler için durum biraz daha farklıdır. Eğer bebeğin doğduktan sonraki kalp hızı hayatını idame ettiremeyecek kadar düşük kalıyorsa ve bebekte dolaşım yetersizliğine bağlı solukluk, halsizlik, emememe gibi bulgular ortaya çıkıyorsa, dışarıdan sürekli ve düzenli bir kalp hızı desteği sağlamak zorunlu hale gelir. Bu minik savaşçılara, genellikle yaşamlarının daha ilk günlerinde, hatta bazen ilk saatlerinde, onların minik vücutlarına özel olarak tasarlanmış olan kalp pilleri takılır. Doğru zamanlamayla, uzman ellerde takılan ve düzenli bakımları yapılan bu kalp pilleri sayesinde, bu bebekler yaşıtlarından hiçbir farkı olmaksızın, tamamen sağlıklı, hareketli ve uzun bir yaşam sürebilirler.

Sıkça Sorulan Sorular

Prof. Dr. İbrahim Cansaran TANIDIR

Prof. Dr. İbrahim Cansaran Tanıdır, 20 yıla yakın klinik, akademik ve girişimsel deneyime sahip, doğuştan kalp hastalıkları, pediatrik girişimsel kardiyoloji, hibrit işlemler ve radyasyon azaltılmış / floroskopisiz kateterizasyon teknikleri alanlarında uluslararası düzeyde tanınan bir uzmandır.

Bugüne kadar hem ülkemizde hem de yurtdışında toplamda 10.000’in üzerinde pediatrik kardiyak kateterizasyon işlemi gerçekleştirmiş; kompleks yapısal kalp hastalıklarında ileri düzey girişimsel ve hibrit uygulamalara ülkemizde öncülük etmiştir.

Akademik üretkenliği 110 SCI/SCIE yayını, 1.440 atıf, H-indeksi 18 ile bilimsel olarak güçlü bir otoriteyi temsil etmektedir (Google Scholar, 2025).