Konjenital kalp hastalıkları, anne karnındaki ilk gelişim evresinde kalbin odacıklarını ayıran duvarlarda, kapakçıklarda veya kalbe bağlı ana damar yapılarında meydana gelen farklılıklardır.
Hastalığın en belirgin işaretleri; bebeklerde emerken çabuk yorulma, efor sırasında başta yoğun terleme, nefes darlığı, kilo alımında duraklama, dudak ve dilde morarma ile doktor muayenesinde saptanan patolojik üfürümlerdir.
Morfolojik ve hemodinamik açıdan; doku oksijenlenmesini doğrudan bozmayan asiyanotik yani morarmasız bozukluklar ile kirli kanın vücut dolaşımına doğrudan yöneldiği siyanotik yani morarmalı bozukluklar olmak üzere iki temel sınıfta incelenir.
Tanı süreci anne karnında fetal ultrasonla ve doğum sonrasında renkli Doppler ekokardiyografiyle netleştirilir. Tedavi ise hastanın anatomisine bağlı olarak kasıktan kapalı delik kapama veya damar açma girişimleriyle ya da açık cerrahi düzeltmelerle uygulanır.
Konjenital Kalp Hastalıkları Nedir ve Anne Karnında Neden Ortaya Çıkar?
İnsan vücudunun yaşam kaynağı olan kalbin oluşumu, bebek henüz anne karnındayken çok erken dönemlerde başlar. Gebeliğin özellikle üçüncü ile sekizinci haftaları arası, bu organın gelişimi açısından en kritik evreyi oluşturur. Bu dönemde kalp, başlangıçta basit bir tüp yapısındayken hızla kıvrılır, katlanır ve içindeki duvarlar oluşarak dört odacıklı, son derece karmaşık bir pompa sistemine dönüşür. İşte bu inanılmaz derecede hızlı ve hareketli organ yapım evresinde meydana gelen bazı aksamalar veya duraksamalar, kalbin yapısında doğumsal sapmalara yol açabilir. Canlı doğan bebekler arasındaki istatistiklere bakıldığında, belirli bir oranda bu doğumsal anormalliklere rastlanma ihtimali bulunduğu görülmektedir ve bu durum çocukluk çağının en önemli yapısal farklılıkları arasında yer alır.
Bu yapısal farklılıkların neden ortaya çıktığı konusu her zaman net bir şekilde tek bir sebebe bağlanamaz. Çoğu vakada, anne karnındaki organ gelişimini etkileyen birden fazla faktörün bir araya gelmesiyle şekillenen karmaşık bir altyapı söz konusudur. Bebeklerin gelişim sürecinde kalbin yapısal kurgusunu etkileyebilecek bazı temel faktörler şunlardır:
- Genetik yatkınlıklar
- Kromozom farklılıkları
- Gebelik öncesi anneye ait diyabet hastalığı
- Gebelik sürecinde geçirilen ağır enfeksiyonlar
- Bilinçsiz ve kontrolsüz ilaç kullanımı
- Çevresel ve kimyasal etkenler
Bu etkenler tek başlarına veya bir arada hareket ederek, kalp duvarlarının kapanmamasına, kan damarlarının yanlış yerleşmesine veya kapakçıkların yapışık kalmasına zemin hazırlayabilir. Ancak tıp dünyasında atılan büyük adımlar, yenidoğan yoğun bakım standartlarındaki yüksek donanımlar ve ameliyatsız tedavi seçeneklerindeki gelişmeler sayesinde, günümüzde bu yapısal farklılıklarla doğan bebeklerin çok büyük bir bölümünün erişkin yaşlara sağlıklı bir şekilde ulaşması hedeflenmektedir. Gelişmiş tıbbi donanımlar ve özenli takipler ile bireylerin hayat standartlarının korunması büyük oranda başarılabilmektedir.
Morarma Yapmayan Konjenital Kalp Hastalıkları Türleri Nelerdir?
Sağlıklı bir dolaşım sisteminde, oksijenden zengin temiz kan ile oksijeni tükenmiş kirli kan birbirine asla karışmaz. Kalbi, ortasından kalın bir duvarla ikiye ayrılmış dört odalı bir ev gibi düşünebiliriz. Kalbin sağ tarafı, vücuttan toplanan oksijensiz kanı temizlenmek üzere akciğerlere gönderirken; sol tarafı, akciğerlerden gelen oksijen dolu kanı tüm vücuda pompalar. Sol taraftaki basınç, kanı tüm vücuda ulaştırmak zorunda olduğu için sağ tarafa göre çok daha yüksektir. Eğer kalpteki duvarlarda bir açıklık varsa, sol taraftaki bu yüksek basınçlı temiz kan, sağ tarafa geçerek tekrar akciğerlere yönelir. Vücuda giden temiz kana kirli kan karışmadığı için morarma görülmez ve bu duruma asiyanotik, yani morarma yapmayan hastalıklar adı verilir.
Bu grupta sıklıkla karşılaşılan hastalık türleri şunlardır:
- Ventriküler septal defekt
- Atriyal septal defekt
- Patent duktus arteriozus
- Atriyoventriküler septal defekt
- Aort koarktasyonu
- Pulmoner kapak darlığı
- Aort kapak darlığı
Bu anormallikler arasında en yaygın olanı, kalbin alt karıncıkları (ventriküller) arasındaki kalın kas duvarında bir delik bulunması durumudur. Sol karıncıktaki güçlü kasılma, temiz kanın bir kısmını bu delikten sağ karıncığa, oradan da gereksiz yere tekrar akciğerlere iter. Akciğer damarları sürekli olarak kapasitelerinin üzerinde kanla dolup taştığı için zamanla yorulur ve akciğer tansiyonunda yükselme ihtimali belirir. Bir diğer sık rastlanan durum ise, kalbin üst kulakçıkları (atriyumlar) arasındaki ince perdede bir açıklık bulunmasıdır. Bu bölgedeki basınç daha düşük olduğundan, belirtiler genellikle bebeklikte değil yıllar içinde kalbin sağ tarafının genişlemesiyle ortaya çıkar. Bebeklerin anne karnındayken akciğerlerini kullanmadıkları dönemde sahip oldukları bazı doğal damar köprülerinin, doğumdan sonra ilk günlerde kapanmayarak açık kalması da kalbe ekstra yük bindiren bir diğer sorundur. Bu tür hastalıklar morarma yapmasa da kalbin ve akciğerlerin kapasitesinden fazla çalışmasına neden olarak uzun vadede yorulmaya yol açabilirler.
Morarma İle Seyreden Konjenital Kalp Hastalıkları Türleri Hangileridir?
Morarma ile seyreden, yani siyanotik olarak adlandırılan hastalık grubunda ise durum tamamen farklı bir işleyişe sahiptir. Vücudun hücresel düzeyde enerji üretebilmesi için sürekli olarak bol miktarda oksijene ihtiyacı vardır. Ancak bu hastalık grubunda, kan akciğerlere gidip temizlenemeden, kalpteki yapısal engeller veya ters bağlanan damarlar nedeniyle doğrudan vücuda yönelir. Sistemik dolaşıma karışan bu oksijensiz kan, dokuların yeterince beslenememesine neden olur. Oksijeni düşük olan kanın rengi daha koyu olduğundan, dışarıdan bakıldığında özellikle cildin ince olduğu bölgelerde mavi-mor bir renk değişikliği fark edilir. Bu durum basit bir üşüme morarmasından farklıdır ve çocuğa dışarıdan ekstra oksijen verilse bile vücuttaki yapısal karışım devam ettiği için morarma büyük ölçüde kalıcı olur.
Bu grupta acil dikkat gerektiren başlıca yapısal anormallikler şunlardır:
- Fallot tetralojisi
- Büyük arterlerin transpozisyonu (TGA, BAT)
- Çift çıkışlı ventrikül (DORV, DOLV)
- Çift girişli ventrikül (DIRV, DILV)
- Trunkus arteriyozus
- Triküspit atrezisi
- Total pulmoner venöz dönüş anomalisi
Morarmalı kalp hastalıklarının en bilinen örneği, kalpte dört farklı anormalliğin bir arada görüldüğü Fallot tetralojisi durumudur. Bu tabloda, alt karıncıklar arasında geniş bir delik vardır ve akciğere giden damarın kapağında veya hemen altındaki kaslarda darlık bulunur. Kalp kasıldığında, akciğere giden yol dar olduğu için kirli kan mecburen aradaki delikten kalbin temiz tarafına, oradan da tüm vücuda kaçar. Bu darlığın şiddeti arttıkça vücuda kaçan kirli kan miktarı da artar ve çocuğun cilt rengindeki morarma derinleşir.
Bir diğer önemli tablo ise kalpten çıkan iki büyük ana damarın tamamen ters bağlandığı durumdur. Normalde sol karıncıktan çıkması gereken vücut damarı sağ karıncığa, akciğer damarı ise sol karıncığa bağlanmıştır (Büyük arterlerin transpozisyonu). Bu durumda vücutta hep oksijensiz kan dönüp dururken, akciğerlerde temiz kan kendi içinde bir çember çizer. Bu iki bağımsız dolaşımın bir şekilde birbirine karışması şarttır, aksi halde dokular oksijensiz kalır. Bu nedenle kalbin içindeki anne karnından kalma bazı doğal geçişlerin açık tutulması bebeğin hayata tutunabilmesi için yaşamsal bir önem taşır.
Bebeklerde ve Çocuklarda Konjenital Kalp Hastalıkları Belirtileri Nasıl Gözlemlenir?
Doğumsal kalp anormalliklerinin dışa vuran işaretleri, kalpteki farklılığın tipine, deliğin veya darlığın büyüklüğüne ve çocuğun yaşına göre çok geniş bir yelpazede değişiklik gösterebilir. Bebek anne karnındayken annenin dolaşım sistemi her şeyi dengelediği için sorun yaşanmaz, ancak bebek doğup da kendi akciğerlerini kullanmaya başladığında kalbe binen yük artar. Özellikle morarma yapmayan fakat akciğerlere aşırı kan gönderen hastalıklarda, doğumdan sonraki ilk haftalar içinde akciğer damarlarının gevşemesiyle kan akımı dramatik şekilde artar ve belirtiler su yüzüne çıkmaya başlar.
Akciğerlere fazla kan giden morarmasız hastalıklarda ailelerin dikkatini çekebilecek belirtiler şunlardır:
- Emme sırasında çabuk yorulma
- Sık sık memeyi bırakıp dinlenme
- Alın ve baş çevresinde aşırı terleme
- Hızlı ve zorlu nefes alma
- Kaburga aralarında içeri çökme
- Yaşıtlarına göre yetersiz kilo alımı
- Sık tekrarlayan bronşiolit atakları
Bir bebeğin en önemli efor gerektiren aktivitesi beslenmektir. Kalbi gereğinden fazla çalışan ve akciğerlerinde sıvı göllenmesi olan bir bebek, biberon veya anne memesi emerken adeta yetişkin bir insanın ağır bir spor yaparken harcadığı kadar enerji harcar. Vücut bu olağanüstü eforu dengelemek için tepki verir ve sempatik sinir sistemi aktive olduğu için bebek boncuk boncuk terler. Aldığı kalori, beslenirken harcadığı enerjiyi karşılayamadığı için bebek kilo alamaz ve gelişim geriliği yaşanması muhtemeldir. Ayrıca akciğerlerdeki kan göllenmesi hava yollarını daralttığı için bebekler sık sık alt solunum yolu enfeksiyonları geçirirler.
Morarma ile seyreden hastalıklarda ise karşılaşılan bulgular şunlardır:
- Dudak mukozasında koyu morarma
- Dil üzerinde ve ağız içinde morarma
- Tırnak yataklarında morarma
- Ağlama krizlerinde rengin koyulaşması
- Morarma nöbetleri
- Yürürken çabuk yorulma
- Dinlenmek için çömelme refleksi
- İleri durumlarda bayılma
Fallot tetralojisi gibi hastalıklarda en korkulan durumlardan biri ani gelişen morarma nöbetleridir. Bebek ağladığında veya huzursuz olduğunda, sağ karıncık çıkışındaki kaslar aniden spazm geçirerek kasılır. Akciğere giden yol tamamen kapanır ve tüm oksijensiz kan vücuda hücum eder. Bu durumda morarma çok derinleşir ve beyne yeterli oksijen gitmezse bilinç değişiklikleri görülebilir. Oyun oynayan daha büyük çocuklarda ise yorulduklarında refleks olarak yere çömelme hareketi gözlenir. Çömelmek, bacaklardaki damarları sıkıştırarak vücut direncini artırır ve kanın akciğerlere doğru yönlenmesine yardımcı olarak çocuğu rahatlatan fizyolojik bir savunma mekanizmasıdır. Tüm bunların yanında, doktor muayenelerinde steteskop ile kalbin dinlenmesi sırasında duyulan şiddetli üfürümler de anatomik bir farklılığın en net ve erken işaretlerinden biri olarak kabul edilir.
Uzmanlar Tarafından Konjenital Kalp Hastalıkları Tanısı Konulurken Hangi Testler İstenir?
Çocukların ve yenidoğan bebeklerin narin yapıları göz önüne alındığında, kalp hastalıklarının tanısında uygulanan süreçler tamamen ağrısız, yüksek doğruluk payına sahip ve radyasyon içermeyen yöntemlerle başlatılır. Anatomik bozukluğun nerede olduğunu bulmak tek başına yeterli değildir; bu bozukluğun kalbin kasılma gücünü, iç basınçlarını ve akciğerlere etkisini de eşzamanlı olarak aydınlatmak gerekir. Bu nedenle çocuk kardiyolojisi polikliniklerinde belirli bir düzen içinde çalışan kademeli tanı protokolleri devreye sokulur.
Tanı sürecinde hekimlerin başvurduğu temel inceleme yöntemleri şunlardır:
- Fetal ekokardiyografi
- Transtorasik ekokardiyografi
- Transözofageal ekokardiyografi
- Elektrokardiyografi
- Ambulatuvar ritim Holter cihazı
- Ambulatuvar tansiyon Holter cihazı
- Kardiyak manyetik rezonans
- Çok kesitli bilgisayarlı tomografi
- Tanısal kalp kateterizasyonu
Sürecin en erken adımı, bebek henüz anne karnındayken gerçekleştirilebilen tanı imkanlarıdır. Gebeliğin özellikle 18. ile 24. haftaları arasında, annenin karnı üzerinden uygulanan özel ses dalgalarıyla fetal kalbin detaylı anatomisi haritalandırılabilir. Annenin risk faktörleri taşıdığı durumlarda bu inceleme, olası ağır kalp anomalilerini çok erken saptayarak doğumun planlı ve donanımlı merkezlerde yapılmasına büyük oranda yardımcı olur. Bebek doğduktan sonra ise altın standart tanı aracı, göğüs yüzeyinden yapılan standart ekokardiyografidir. Uygulanan jelle birlikte tamamen zararsız ses dalgaları kullanılarak kalbin tüm kapakçıkları, duvarları ve kan akım hızları renkli olarak ekrana yansıtılır. Deliğin boyutu ve damarlardaki basınç milimetrik hesaplamalarla ölçülebilir.
Kalbin yapısal durumu değerlendirilirken elektriksel iletim sistemi de göz ardı edilmemelidir. Kalp kasının büyümesi veya ritimde aksamalar olup olmadığını anlamak için yüzeye elektrotlar yapıştırılarak elde edilen ölçümler kullanılır. Bazen kalpteki ritim sorunları günün sadece belirli saatlerinde ortaya çıkabildiği için, hastanın üzerine küçük bir kayıt cihazı takılarak bir veya iki gün boyunca tüm kalp atışlarının hafızaya alınması sağlanır. Ekokardiyografinin bazı göğüs yapılarında yetersiz kaldığı büyük çocuklarda veya karmaşık damar yumağı farklılıklarında ise üç boyutlu muazzam görüntüler sunan tomografi veya manyetik rezonans yöntemlerinden destek alınır. Eğer hastanın akciğer damarlarındaki basıncı kesin rakamlarla bilmek ve ameliyata uygun olup olmadığını anlamak gerekiyorsa, kasıktan girilerek kalbin içine kadar ulaşılan anjiyografi ortamında doğrudan oksijen ve basınç ölçümleri yapılır.
Ameliyatsız Konjenital Kalp Hastalıkları Tedavi Yöntemleri Nasıl Uygulanır?
Tıp dünyasında son yıllarda yaşanan en heyecan verici gelişmelerden biri, kalpteki yapısal anormalliklerin tedavisinde ameliyatsız kapalı yöntemlerin giderek yaygınlaşmasıdır. Girişimsel çocuk kardiyolojisi olarak adlandırılan bu alanda amaç göğüs kafesinde herhangi bir cerrahi kesi yapmadan, doku bütünlüğünü bozmadan ve kalp-akciğer makinesine ihtiyaç duymadan sorunları kalbin içinden onarmaktır. Hasta özel anjiyografi odalarında hafif bir uyku haline alınır ve sadece kasık bölgesindeki damarlardan küçük iğnelerle giriş yapılır.
Bu gelişmiş işlemler sırasında uygulanan temel yöntemler şunlardır:
- Kulakçıklar arası deliklerin cihazla kapatılması
- Açık kalan damarların sarmal tellerle veya cihazlarla tıkanması
- Daralmış akciğer kapaklarının balonla genişletilmesi
- Daralmış aort kapaklarının balonla esnetilmesi
- Yenidoğanlarda kalpte balonla yapay delik açılması
- Daralan damar bölgelerine kafes (stent) yerleştirilmesi
Özellikle kalbin üst kulakçıkları arasındaki açıklıkların ve açık kalan duktus damarlarının kapatılması artık büyük oranda bu kapalı yöntemlerle gerçekleştirilebilmektedir. İşlem öncesinde ultrasonografik yöntemlerle deliğin etrafındaki doku mesafesinin yeterli olup olmadığı detaylıca ölçülür. Eğer kenar payları uygunsa, vücut dokularıyla son derece uyumlu nikel-titanyum alaşımlı, iki diskten oluşan şemsiye benzeri cihazlar kateter adı verilen incecik tüplerin içinden geçirilerek tam deliğin üzerine yerleştirilir ve açılır. Cihaz yerleştirildiğinde kan kaçağı genellikle anında durur. Zamanla kalp iç zarı hücreleri bu cihazın üzerini örterek onu kalbin doğal bir parçası haline dönüştürür.
Kapakçıklarda ve ana damarlarda meydana gelen darlıklarda ise uygulanan yöntem daha farklıdır. Ucu sönük bir balon barındıran kateter, dar olan kalp kapağının tam ortasına kadar ilerletilir. Burada dışarıdan verilen özel bir sıvıyla balon yüksek basınçla şişirilir. Şişen balon, birbirine yapışık olan kapakçık kenarlarını nazikçe yırtarak kan akış yolunu esnetir ve genişletir. Balon daha sonra söndürülerek dışarı alınır. Bu yöntem yenidoğan dönemi de dahil olmak üzere birçok hastayı ağır açık kalp ameliyatlarından koruyarak ilk basamak tedavi olarak büyük bir fayda sağlar. Bu kapalı işlemler sayesinde hastalar genellikle ertesi gün ayağa kalkarak normal yaşantılarına dönebilme imkanına kavuşurlar.
Açık Cerrahi Gerektiren Konjenital Kalp Hastalıkları Tedavi Yöntemleri Hangi Durumlarda Planlanır?
Ameliyatsız girişimsel seçeneklerin çözüm getiremediği durumlarda devreye modern kalp damar cerrahisi girer. Kalpteki açıklığın, kapatma cihazının tutunamayacağı kadar geniş veya kenarsız olduğu vakalar, kalpten çıkan büyük damarların ters bağlandığı anatomiler veya birden fazla odacığı ve kapağı içine alan ağır yapısal bozukluklar, çocuk kalp damar cerrahisi kliniklerinde açık kalp ameliyatlarıyla düzeltilmeye çalışılır. Bu aşamada çocuk kardiyologları, cerrahlar, anestezi uzmanları ve yoğun bakım ekipleri tam bir uyum içinde çalışarak süreci yönetirler.
Cerrahiye karar verildiğinde dikkate alınan en önemli unsurlar, operasyonun zamanlaması ve bebeğin ameliyata nasıl hazırlanacağıdır. Her hastalığın fizyolojik ilerleyişi farklı olduğu için ameliyat takvimleri de değişkenlik gösterir. Büyük damarların ters bağlandığı bebeklerde, kalbin ana kas kütlesi pompalama direncini kaybetmeden yaşamın ilk birkaç haftası içinde ameliyatın gerçekleştirilmesi hedeflenir. Karıncıklar arasında büyük delikleri olan bebeklerde ise, akciğer damarlarında zamanla oluşabilecek kalıcı hasarları (pulmoner hipertansiyon) engellemek amacıyla genellikle yaşamın ilk altı ayı içerisinde tamir işlemi planlanır.
Cerrahi müdahale süreçlerinde izlenen genel adımlar şunlardır:
- Ameliyat öncesi damar açıcı ilaç destekleri
- İdrar söktürücü ve kalp güçlendirici tedaviler
- Yoğun kalori ve protein içerikli beslenme programları
- Kalp-akciğer makinesine bağlanarak dolaşımın devralınması
- Yapay yamalar kullanılarak deliklerin kapatılması
- Dar alanların genişletilmesi veya damarların yerinin değiştirilmesi
Ameliyat öncesinde bebeğin vücut ağırlığının desteklenmesi ve iyi beslenmesi son derece önemlidir. Ameliyata giren bebeğin dokularının sağlıklı olması, ameliyat sonrası yara iyileşmesini hızlandırdığı gibi enfeksiyon risklerini de düşürür. Bu amaçla ameliyat öncesi dönemde ailelerin beslenme konusuna özel önem göstermesi istenir. Ameliyat sonrasında ise uzun dönem kalp sağlığının korunması adına enfeksiyonlara karşı önlem alınması şarttır. Kalbinde yama, suni cihaz veya dışarıdan yerleştirilmiş herhangi bir destek materyali bulunan bireylerde, diş çekimi veya ağız içi cerrahi işlemler öncesinde standart antibiyotik kullanımı uygulanarak vücuda karışabilecek bakterilerin kalbe ulaşmasının önlenmesi hedeflenir.
Uzun Dönemde Konjenital Kalp Hastalıkları Takibi Nasıl Bir Yol İzler?
Geçmiş yıllarda erken yaşlarda ciddi hayati riskler taşıyan doğumsal kalp anormallikleri, günümüzde tıp biliminin ulaştığı erken tanı imkanları, mikro cerrahi teknikler ve kapalı girişimsel yöntemlerin birleşimi sayesinde büyük oranda yönetilebilen kronik bir sağlık profiline dönüşmüştür. Basit seviyede bir kalp deliği tespit edilip çocukluk çağında zamanında kapatılmış bireylerde, kalp içi basınçların ve kan akımlarının tamamen normale dönmesi beklenir. Bu sayede hastalar yaşıtlarıyla eşit efor sarf edebilecekleri, spor yapabilecekleri ve okul ya da iş yaşamlarında kısıtlama hissetmeden aktif kalabilecekleri bir hayata kavuşurlar.
Ancak çocukluk yıllarında tedavi görmenin her şeyin bittiği anlamına gelmediğini bilmek son derece önemlidir. Özellikle morarma ile seyreden, birden fazla cerrahi müdahale gerektirmiş veya kalbinin anatomik yapısı yapay yollarla değiştirilmiş bireylerin ileri yaşlara ulaştıklarında uzun dönemli ve farklı kardiyovasküler durumlarla karşılaşma ihtimalleri bulunur.
İleri dönemlerde düzenli takibi gerektiren başlıca durumlar şunlardır:
- Zamanla kalp kapakçıklarında oluşabilecek sızıntılar
- Kalp odacıklarında yavaş yavaş gelişebilecek genişlemeler
- Aort damarı kökünde meydana gelebilecek esnemeler
- Ani başlayan veya kronikleşen ritim düzensizlikleri
- Egzersiz kapasitesinde yaşanabilecek değişimler
- Kadın hastalarda gebelik planlaması ve risk analizleri
Bu potansiyel değişiklikler nedeniyle, çocukluk döneminde başarılı tedaviler almış bireylerin yetişkinlik hayatlarında da kendi haline bırakılmaması gerekir. Tıp dünyasında bu amaçla geliştirilmiş ve “Erişkin Doğumsal Kalp Hastalıkları” adıyla anılan özel izlem merkezleri kurulmuştur. Bu merkezlerde hastaların belirli aralıklarla ekokardiyografik ölçümleri ve elektriksel ritim takiplerinin sürdürülmesi tavsiye edilir. Böylece ilerleyen dekadlarda ortaya çıkabilecek herhangi bir yapısal yorulma veya ritim sorunu, hastaya zarar vermeden çok erken aşamada saptanabilir. Multidisipliner bir yaklaşımla, özenli ve planlı takip programlarına katılan bireylerin uzun yıllar boyunca sağlıklı, güvenli ve kaliteli bir yaşam beklentisine sahip olmaları sağlanır. Ailelerin ve hastaların tıbbi ekiplerle sürekli iletişim halinde kalması, bu uzun ve umut verici yolculuğun en temel anahtarıdır.

Prof. Dr. İbrahim Cansaran Tanıdır, 20 yıla yakın klinik, akademik ve girişimsel deneyime sahip, doğuştan kalp hastalıkları, pediatrik girişimsel kardiyoloji, hibrit işlemler ve radyasyon azaltılmış / floroskopisiz kateterizasyon teknikleri alanlarında uluslararası düzeyde tanınan bir uzmandır.
Bugüne kadar hem ülkemizde hem de yurtdışında toplamda 10.000’in üzerinde pediatrik kardiyak kateterizasyon işlemi gerçekleştirmiş; kompleks yapısal kalp hastalıklarında ileri düzey girişimsel ve hibrit uygulamalara ülkemizde öncülük etmiştir.
Akademik üretkenliği 110 SCI/SCIE yayını, 1.440 atıf, H-indeksi 18 ile bilimsel olarak güçlü bir otoriteyi temsil etmektedir (Google Scholar, 2025).
